Pustka Izraela Freinda

Łódź to niepojęte miasto. Tylko tutaj można natknąć się na pomnik spleśniałego sera, podwórko rozbitych luster, gigantyczne kamienne huby i rzeźbę wypiętego tyłka upamiętniającą twórczość Juliana Tuwima. Ciekawość budzą przykłady architektury ekscentrycznej, takie jak Stajnia Jednorożców, Szatańska Kamienica czy budynek przy ul. Piotrkowskiej 58 – zagadka, której nikomu nie udało się rozwiązać.

Pan z dzwoneczkiem

Mężczyzna wolnym krokiem zbliża się do schodków, po których wiele lat temu wchodzili klienci Domu Buta w centrum Łodzi. Na stopniu kładzie tekturową walizkę i resztę tobołków (plecak, termos, pudełko z drugim śniadaniem). Nieśpiesznie, w głębokim zamyśleniu, przebiera się w schodzony surdut, na głowę zakłada stary cylinder. Wreszcie mężczyzna zastyga w usłużnej pozie, twarzą do mijających go łodzian, w jego ręku błyszczy dzwonek.

Różnie na niego mówią. Facet z dzwoneczkiem. Lokaj. Mim z Piotrkowskiej. Pan Magiczny. Skorek. Symbol Łodzi.

Kim jest w oczach mieszkańców miasta? Kim jest naprawdę?

Podwórko z sekretem

Tego poranka Księży Młyn jest najsmutniejszą dzielnicą Łodzi. Lepka, jesienna mżawka spowija famuły i niemal bezlistną alejkę. Powietrze pachnie sadzą.

- Mamo, zobaaaaaacz! – wykrzykuje dziewczynka w różowym, nieprzemakalnym płaszczyku. Palcem długości zapałki wskazuje podwórko ogrodzone mokrą siatką. Zapiera się, ciągnie w stronę ogrodzenia. Matka ulega, trochę zmęczona, umiarkowanie zainteresowana. – Mamo! – stęka dziecko, uwieszając się na rękawie jesionki.

Przystanek 57

Dawny Park Kolejowy, godzina 14:15. Jakieś 60 m od przystanku 57.

Powietrze stoi w miejscu, upał.

- Będzie to siedem pięćdziesiąt, czy nie będzie?

Bez słowa sięgam do portfela i podaję facetowi pieniądze. Ma zakazaną gębę, niejeden chojrak uchyliłby mu kapelusza w pełnym słońcu. Siedzi na murku za miejskim szaletem, pali tanie pety, spogląda na dziwki i filozofuje. A przynajmniej tak twierdzi. 

Nocny - od zmierzchu do świtu

Kilkanaście minut przed północą. Nad głowami zamyślonych pasażerów migoczą świetlówki. Ktoś drzemie pod oknem, ktoś popija z puszki piwo marki Wojas. Na tyłach pojazdu szykuje się sprzeczka, robi się nieprzyjemnie. Siedzący z przodu pasażerowie ignorują zajście, z niecierpliwością wyczekują swoich przystanków. Mówi się, że nocny autobus to zło konieczne.

Cyberskrzaty

Łączy ich YouTube, zainteresowanie operą i zachwyt nad pewną młodą sopranistką. Nie szczędzą pochwał pod nagraniami śpiewaczki i ostrej krytyki w przypadku jej konkurencji. Dzielą także pewien sekret, łatwy do przeoczenia w wirtualnym świecie – nie istnieją naprawdę. Są internetowymi skrzatami.

Zdrowie to podstawa, zacznij od aury

W czasach, gdy wysłużony Malleus Maleficarum kurzy się na półkach, adepci sztuk tajemnych bez obaw przyznają się do swoich praktyk, coraz częściej też trudnią się czynieniem czarów za pieniądze. Jak wygląda „sabat czarownic” A.D. 2012, czym jest współczesna magia i ile kosztuje odwrócenie złego losu na XXIII Festiwalu Zdrowia, Wróżb i Niezwykłości?